Soms kan ik niet geloven
Dat jij mijn laatste baby bent
Zo’n rimpelig roze mensje
Dat de wereld nog niet kent
Een verfrommeld snoezelbolletje
Dat warm en dicht bij mij wil zijn
En dan ruikt naar babyshampoo
In die haartjes, zacht en fijn
Weer tutten, pampers, babysokjes
Badjes voor het slapen gaan
Nog samen kijken naar de maan
Mijn lieve jongens zijn zo prachtig
Maar soms overvalt mij plots die zin
Om nog even
– één momentje
Terug te gaan naar het begin
Caroline Van Steenbergen 