Bij mij thuis woont een peuter
Die graag aan het handje stapt
Met zijn poep schudt als hij muziek hoort
’s Avonds moe in zijn haartjes krabt
Er woont ook een taterkleuter
Mijn hoofd ontploft er nog eens van
Die altijd waarom wil weten
En tot honderd tellen kan
Het leek eindeloos
Dat wachten
Op mijn buik die zwellen zou
Maar nu zijn jullie er
Gewoon, perfect
Precies hoe ik wensen zou
Caroline Van Steenbergen 