Het is weer zo ver
Met schreeuwen en slaan
Ik roep, jij roept
Er zijn deuren die slaan
Ik hoor je huilen
Door twee gangen heen
Maar ik kan het nog niet
Je moet even alleen
Als het huis weer stil is
Vind ik je terug
Met rode vlekken rond je ogen
Papa’s hand op je rug
We maken het goed
Door onze tranen heen
En ik hoop dat ik meer ben
Dan een boze mama alleen
Caroline Van Steenbergen 